Marsz przeciwko geoinżynierii i chemitrials - Wrocław
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Wiadomości. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Wiadomości. Pokaż wszystkie posty
Potrzebujemy Twojej reakcji - ogólnoświatowy protest przeciw geoinżynierii i chemitrials
DZIEŃ SPRZECIWU DLA CHEMTRAILS i GEOINŻYNIERII - POLSKA
Marsz przeciwko geoinżynierii i chemitrials - Wrocław
Marsz przeciwko geoinżynierii i chemitrials - Wrocław
Archanioł Michał płacze obfitymi łzami o zapachu mirry
Od października b.r. drewniana ikona Michała Archanioła płacze obfitymi łzami o zapachu mirry:
Mirra - dawniej używana do balsamowania zwłok, jest symbolem i zapowiedzią śmierci
- Jezus dostał ją w darze od Królów przy swym narodzeniu. Z ikony Michała Archanioła ciekną łzy płynnej mirry
- dlaczego? W Apokalipsie według św. Jana, Michał Archanioł ma stoczyć ostateczną walkę ze złem i ma strącić je do piekła.
Michał Archanioł płacze przed Apokalipsą i na znak nadchodzącej żałoby po milionach ludzi.
Mirra - dawniej używana do balsamowania zwłok, jest symbolem i zapowiedzią śmierci
- Jezus dostał ją w darze od Królów przy swym narodzeniu. Z ikony Michała Archanioła ciekną łzy płynnej mirry
- dlaczego? W Apokalipsie według św. Jana, Michał Archanioł ma stoczyć ostateczną walkę ze złem i ma strącić je do piekła.
Michał Archanioł płacze przed Apokalipsą i na znak nadchodzącej żałoby po milionach ludzi.
Danina publiczno prawna - skandal w ZUS
Dotarł do nas artykuł, opublikowany na stronie pox.pl w dniu 15.05.2013 (kin 91, 13 Małpa/Fala Wichru):zus.pox.pl/zus/sad-najwyzszy-skladki-zus-nie-sa-nasza-wlasnoscia.htm
SĄD NAJWYŻSZY: Składki ZUS nie są naszą własnością
Pan Edward H. osiągnął wiek emerytalny, jednak ZUS odmówił mu wypłaty emerytury. Odnowę ZUS uzasadnił faktem, iż Pan Edward wykazał łącznie tylko 16 lat okresów składkowych. Zgodnie zaś z przepisami, przyznanie emerytury uzależnione jest od spełnienia dwóch przesłanek:
● osiągnięcia wieku emerytalnego
oraz
● istnienia okresu składkowego wynoszącego co najmniej 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn.
Pomimo odprowadzania składek przez 16 lat, Pan Edward nie spełnił drugiej przesłanki, w związku z czym, ZUS odmówił mu wypłaty emerytury. Zgodnie ze stanowiskiem ZUS, pieniądze odprowadzane przez całe 16 lat do ZUS, całkowicie przepadają i Panu Edwardowi nie przysługuje żadne świadczenie.
Pan Edward odwołał się od decyzji, powołując się na artykuł 67 ust. 1 Konstytucji, stanowiący, iż:
Obywatel ma prawo do zabezpieczenia społecznego w razie niezdolności do pracy ze względu na chorobę lub inwalidztwo oraz po osiągnięciu wieku emerytalnego. Zakres i formy zabezpieczenia społecznego określa ustawa.
Sąd Najwyższy stwierdził jednoznacznie, że składki ZUS nie są własnością obywateli i nie podlegają przepisom o ochronie własności. Zgodnie z wyrokiem Sądu Najwyższego, składki ZUS są jedynie daniną publiczno-prawną, która nie podlega zwrotowi. W tym samym czasie, rząd robi wszystko, aby nasze pieniądze zgromadzone w OFE przenieść do... ZUS.
Zgodnie z ww. artykułem, Konstytucja RP formułuje tylko jedną przesłankę przysługiwania prawa do emerytury (osiągnięcie wieku emerytalnego), podczas gdy Ustawa o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych zawiera, niezgodnie z Konstytucją, jeszcze drugą przesłankę – wymaganego okresu składkowego.
Jak wiemy, akt niższego rzędu (ustawa) musi być zgodny z aktem wyższego rzędu (Konstytucja). Pan Edward wykazywał zatem, że w tym przypadku ustawa jest niezgodna z Konstytucją, gdyż nie może uzależniać wypłaty emerytury dodatkowo od istnienia okresu składkowego.
Pan Edward powołał się również na artykuł 64 Konstytucji RP stanowiący, iż:
Każdy ma prawo do własności, innych praw majątkowych oraz prawo dziedziczenia. Własność, inne prawa majątkowe oraz prawo dziedziczenia podlegają równej dla wszystkich ochronie prawnej.
oraz
art. 410 Kodeksu Cywilnego:
Świadczenie jest nienależne, jeżeli (...) podstawa świadczenia odpadła lub zamierzony cel świadczenia nie został osiągnięty.
W przypadku ubezpieczeń społecznych, świadczenie na rzecz ZUS (składki) płacone jest w określonym celu, jakim jest uzyskanie emerytury. W odniesieniu do Pana Edwarda cel świadczenia (emerytura) nie został osiągnięty. Zatem świadczenie w postaci zapłaconych składek ZUS można uznać za nienależne. W takim przypadku podmiot uzyskujący nienależną korzyść (ZUS) powinien ją zwrócić.
Pan Edward wziął do ręki kalkulator i wyliczył, iż aktualna wartość składek odprowadzonych za niego w ciągu 16 lat, wyniosła aż 200 tys. zł plus odsetki. Skoro zaś ZUS stoi na stanowisku, iż emerytura w tym przypadku się Panu Edwardowi nie należy, to również zapłacone na rzecz ZUS składki musiały być nienależne. W związku z tym, Pan Edward zażądał wypłaty nienależnie wpłaconych składek z w kwocie 200 tys. zł powiększonych o odsetki.
Jak można się domyślać, ZUS odmówił wypłaty pieniędzy, a sądy pierwszej i drugiej instancji potwierdziły stanowisko ZUS. Pan Edward wniósł jednak kasację do Sądu Najwyższego. Sąd Najwyższy w swoim wyroku (sygn. V CSK 63/12, zob. zus.pox.pl/zus/skladki-zus-nie-sa-wlasnoscia-obywateli.htm) oddalił skargę, twierdząc m.in., iż:
Składki na ubezpieczenie emerytalne (...) nie są prywatną własnością, a przepisy o ochronie własności nie mają zastosowania, bowiem wpłacone fundusze nie stanowią własności powoda.
Wyrok Sądu Najwyższego brzmi szczególnie ciekawie w kontekście toczącej się właśnie dyskusji nad przeniesieniem do ZUS środków zgromadzonych w OFE. Należy bowiem pamiętać, iż środki zgromadzone na kontach w OFE, pomimo wielu wad i ułomności oraz horrendalnych prowizji, stanowią jednak naszą własność i są dziedziczne. Natomiast środki zgromadzone w ZUS „nie są naszą własnością”, „nie podlegają przepisom o ochronie własności” i nie są dziedziczne. SKANDAL!!!
W tym kontekście zadziwiająca może się wydawać niedawna wypowiedź premiera, uzasadniająca konieczność przeniesienia środków z OFE do ZUS. Premier Tusk zdumiewająco lekko stwierdził, iż: Gwarancją bezpiecznej emerytury, co ktokolwiek na ten temat powie (...) jest ZUS i państwo, i dobrze o tym wiemy.
Pan Edward przekonał się o tym na własnej skórze. Wpłacone przez niego 200 tys. zł, ZUS zabezpieczył mocno. Bardzo mocno. [Koniec artykułu] Przekaż to dalej.
GDZIE ODPŁYNĘŁY NASZE PIENIĄDZE?
Gmach supercentrali ZUS w Warszawie kosztował 189 mln zł – o 70 mln więcej niż planowano. Granit, szkło, stal. Gabinet prezesa razem z przynależnym zapleczem ma 120 m², sala konferencyjna – 400 m². Oto instytucja, która nie ma pieniędzy... [źródło” „Przekrój”, 2004].
 |  |  |
 |  |  |
 |  |  |
Czytaj więcej...!
Rosja nie ukrywa Nibiru przed swoimi obywatelami
Zlepek rosyjskich wiadomości i programów telewizyjnych informujących o zbliżaniu się Nibiru (Planety X) do Ziemi.
Zagadkowy wybuch energii na planecie Wenus - 27/28 grudnia 2011
Bankowość islamska - sposób na pokonanie obecnej bankowej lichwy
Zasady działania bankowości islamskiej
Kluczową cechą bankowości islamskiej jest więc rezygnacja z oprocentowania oraz odsetek. Źródłem zysku w takim modelu bankowości nie są odsetki ani kreacja długu kredytowego, ale produkcja dóbr i udział w zyskach z ich sprzedaży. Instytucje finansowe przekazują środki na rozwój sektora produkcji oraz usług. Tym samym pieniądze inwestowane są bezpośrednio w gospodarkę realną i w założeniu nie dochodzi do "sztucznej" kreacji pieniądza oraz do działań spekulacyjnych. Służą temu odpowiednio skonstruowane produkty bankowe, których główną cechą jest brak oprocentowania oraz odsetek. Do grupy podstawowych produktów bankowości islamskiej należy zaliczyć takie instrumenty jak Mudaraba, Muszaraka, Murabaha, Idżara, Kard Hasan.
Inwestowanie bezpośrednio w sferę realną gospodarki związane jest z ważną regułą, która towarzyszy inwestycjom w świecie islamu, tj. kierowaniem się interesem i wsparcie wspólnoty. Oznacza to, że nie jest możliwe np. finansowe wspomaganie produkcji pornografii, gdyż przedsięwzięcie to niszczy więzi rodzinne, społeczne, międzyludzkie.
Inną istotną cechą towarzyszącą bankowości bezodsetkowej jest solidarne dzielenie ryzyka kredytowego. Ma to swoje odzwierciedlenie w proporcjonalnym podziale pomiędzy bank i klienta przyszłych zysków lub strat z zainwestowanych środków.
Jak wspomniano powyżej bank działający w oparciu o model bankowości islamskiej nie pomnaża pieniędzy na zasadzie kreacji długów, ale operuje rzeczywistym kapitałem pochodzącym z depozytów. Deponent ponosi zatem rzeczywiste ryzyko, które daje mu prawo do udziału w realnie osiągniętym zysku. Wielkość zysku nie jest wcześniej znana, nie wynika bowiem z ustalonego wcześniej procentu tylko z zysku wypracowanego w procesie gospodarowania. Zgodnie z bankowością islamską, bank i klient działają razem dzieląc między siebie zarówno zysk jak oraz ryzyko straty, jak i samą stratę.
Waga jest przywiązywana do równości stron i respektowania umów, również tych zawartych ustnie. Umowy nie powinny wprowadzać klienta w błąd tzn. powinny być zrozumiałe dla każdej ze stron.
Historia bankowości islamskiej
Pierwszy islamski bank powstał w Egipcie w 1963 roku i funkcjonuje do dziś. Spełnia raczej rolę społeczną niż bankową. Jego działalność została ograniczona do trzech podstawowych funkcji:
* kupna i sprzedaży towarów po cenach niższych od cen rynkowych
* oferowania usług społecznych: pożyczki tzw. dobroczynne (nieoprocentowane) na cele alimentacyjne, wypłacanie zasiłków dla osób w wieku emerytalnym niemających emerytur oraz dla inwalidów niemających rent
* uzyskiwania dobrowolnych datków (jałmużny) przeznaczonych na pomoc potrzebującym
Bankowość islamska w obliczu kryzysu finansowego
W obliczu globalnego kryzysu finansowego, którego skutki są podstawą do podważania zasad, na których opiera się tradycyjna bankowość systemu rezerwy cząstkowej, bankowość islamska stała się przedmiotem ożywionych dyskusji chociażby ze względu na dynamiczny (dwucyfrowy) wzrost. Jako główny czynnik przewagi bankowości islamskiej nad tradycyjną bankowością systemu rezerwy cząstkowej w czasach kryzysu finansowego wymienia się oparcie tej pierwszej na fundamentalnych zasadach moralnych, co przekłada się na następujące antykryzysowe kwestie:
* kraje islamskie nie poniosły strat wskutek inwestycji w instrumenty pochodne, gdyż korzystanie z tego rodzaju instrumentów jest zakazane i uznawane za obrót niematerialnym towarem.
* wierni wyznający islam zachęcani są do brania czynnego udziału w obrocie gospodarczym - takie działanie jest zgodne z wiarą muzułmańską gdyż prowadzi do ogólnego dobrobytu społeczeństwa.
* banki islamskie stabilizują gospodarkę, poprzez to, że same dysponują zrównoważonym stosunkiem aktywów do pasywów. Ich działalność powoduje, że kapitał w kraju staje się mniej spekulacyjny, jest inwestowany w realną sferę gospodarki
Rozwój bankowości islamskiej
Bankowość islamska przeżywa obecnie dynamiczny rozwój w wielu państwach świata. Największe banki zachodniej Europy (Citi Corp., Societe Generale, Deutsche Bank oraz Bank of England) tworzą własne oddziały islamskiej bankowości bezodsetkowej.
Państwem aktywnie wspierającym bankowość islamską jest Turcja.
Również w Polsce, wraz z coraz częstszymi inwestycjami pochodzącymi z krajów islamskich, sporadycznie pojawiają się niektóre formy pożyczek zgodnych z szariatem (np. murabaha)
źródło: www.wikipedia.org Czytaj więcej...!
Przepowiednie na 2011 r. Jasnowidz Krzysztof Jackowski
Cztery lata temu powiedziałem, że Unia Europejska będzie trwała jeszcze 6,5 roku. I właśnie w 2011 roku będziemy mieć do czynienia z pierwszym etapem jej rozpadu. Będzie to rok fatalny dla gospodarki, w tym również dla gospodarki Polski. Bankrutem okażą się trzy, a może nawet cztery państwa Unii - przepowiada Krzysztof. To będzie rok drożyzny.
Ten wynik to olbrzymi sukces PO, a nawet bardziej premiera ...
1. Zatrzęsie się ziemia
Gdzieś na świecie zatrzęsie się ziemia. Ale to będzie trzęsienie największe z opisanych dotychczas. Zginie mnóstwo ludzi.
2. PO straci władzę
W wyborach parlamentarnych ten PiS, który znamy, zyska 23 proc. głosów. Ale tuż przed wyborami powstanie jeszcze PiS bis i na ten zagłosuje 7 proc. społeczeństwa. PO, po złym początku 2011 roku, straci poparcie i władzę, bo doczeka się tylko 26 proc. głosów. A głównym winnym za ten stan rzeczy będzie minister finansów.
Przeczytaj koniecznie: Rok 2011 będzie rokiem podwyżek. Zdrożeje wszystko: jedzenie, paliwo, prąd
3. PiS porządzi, nie sam
Po wyborach PiS i PiS bis z Kluzik-Rostkowską na czele będą w koalicji, ale i tak zabraknie im głosów do samodzielnego rządzenia. I oni, i PO będą potrzebować wsparcia mniejszych partii i o to poparcie będą ostro walczyć. Stabilnie więc nie będzie. Wygrają na tym koalicjanci. Niewykluczone, że rząd będzie się zmieniał w czasie trwania kadencji.
4. Kościół kontra rząd
Rząd uwikła się w konflikt z Kościołem. I wywoła go ten ostatni. Kościół będzie mocno działał we własnym interesie i to wznieci burzę społeczną.
5. Palikot poza Sejmem
Palikota nie będzie już w Sejmie. Premierem natomiast będzie ktoś z partii, która w koalicji będzie miała mniejszość. To będzie przehandlowane stanowisko.
>>> Horoskop dla wszystkich znaków na SE.pl
6. PiS rośnie w siłę
PiS zacznie się ponownie jednoczyć. Nie wszyscy wrócą jak baranki do partii, ale przed wyborami partia będzie mocna. Nastąpi zmiana władzy w PiS i to będzie posunięcie taktyczne. Z tylnego siedzenia za sznurki będzie i tak pociągał Kaczyński. Jeszcze przed wyborami liderzy zmieniać się będą trzykrotnie.
7. EURO 2012 na dalszym planie
Mistrzosta Europy w Piłce Nożnej EURO 2012 zejdą na dalszy plan w obliczu zagrożenia. Wcześniej wydarzy się coś takiego, że nie tylko Europa, ale też cały świat będą zajęte zupełnie innym problemem.
8. Z dala od kredytów
Ludzie, którzy mają kredyty w obcej walucie, odczują kryzys. Banki będą bardzo restrykcyjne wobec dłużników. W 2011 roku zrozumiemy, że mamy zapaść finansową, i to nie krótkotrwałą, ale zapowiadającą się na lata. Jeśli inwestować w walutę, to w dolary, bo wartość euro spadnie.
9. Spokojnie w pogodzie
W Polsce zima nie będzie trzymać tak długo, jak ubiegła. Wiosna przyjdzie szybciej, ale lato będzie deszczowe. Za to mniej będzie kataklizmów. Przed powodzią powinniśmy się uchronić.
10. Drogo, drogo, drogo
Mocno poszybują w górę ceny benzyny. W ogóle będzie to rok wielokrotnych podwyżek: zdrożeje energia, a za nią niemal wszystko.
Więcej
http://www.se.pl/wydarzenia/kraj/to-bedzie-rok-drozyzny_165728.html
jamsza palikot, jasnowidz kruger, koalicja bezzęna, kościół parafian, Krzysztof Jackowski, PiSpjnPOpodwyżkiPolskajestnajważniejsza, przepowiednia, przyszłość, rok 2011, trzęsienie ziemi, unia europejska, wróżbita, wybory parlamentarne
Czytaj więcej...!
Bronisław Komorowski i symbole
Zdjęcie Bronka odnalezione w sieci. Dziwnym trafem politycy wiedzą jakimi symbolami się otaczać. Co o tym myślicie?
Czytaj więcej...!
Czytaj więcej...!
Czy stać nas na GMO?
Nadszedł rok 2010. Obyśmy zdrowi byli, szczęśliwi i bogaci również, ale zdrowi przede wszystkim.
Takie życzenia słyszymy zewsząd. Bo ludzie coraz bardziej uświadamiają sobie, jakie znaczenie dla każdego z nas ma zdrowy styl życia, wolny od toksyn chemicznych, psychicznych i emocjonalnych.
Czy propagowanie zatem zdrowego stylu życia i odżywiania oraz harmonia z naturą, to tylko moda, czy mądrość, o której przez wieki zapomnieliśmy? A może wreszcie zauważamy relacje między jakością produktów, które spożywamy, a naszym stanem zdrowia. I nie chcemy już pożywienia i substancji, które wywołują wszelkiego rodzaju dysfunkcje, jak: alergie, brak odporności, ciągłe zmęczenie, złą przemianę materii i wiele innych.
Coraz bardziej smakuje nam ciemny chleb pieczony na tataraku, żur na zakwasie, miód z pasieki czy polski czosnek, który wielu uratował przed wirusem grypy. To niezaprzeczalne bogactwo naszej narodowej kuchni, a zdrowa żywność to największy polski atut na rynkach międzynarodowych.
Co jest przyczyną tego sukcesu ?
Nasze małe, bioróżnorodne gospodarstwa rolne, często ekologiczne lub używające mniej niż gdzie indziej pestycydów oraz opinia w świecie, że nasza żywność jest zdrowa i nie skażona GMO.
Ale ten stan może się zmienić, o ile zostaną wprowadzone zmiany dot. upraw roślin genetycznie zmodyfikowanych, popularnie zwanych GMO. Do tej pory nie było zgody na obrót nasionami tych roślin, jak choćby nie chcianej nigdzie w Europie Zachodniej kukurydzy MON 810, która jest rośliną transgeniczną. Oznacza to, że zawiera gen z innego gatunku, w tym przypadku jest to gen bakterii Cry, który sam w sobie jest toksyną i zabija nie tylko szkodniki, ale też pożyteczne owady, np. pszczoły, osy, trzmiele.
Żegnaj więc ulubiony miodku z pasieki, a witaj wielki, 3-metrowy superchwaście odporny na wszelkie herbicydy, z którym walczy Argentyna.
Żegnaj także bioróżnorodności, teraz trzeba przyzwyczaić się do ciągnących się pól kukurydzy GM, ogrodzonych drutem, z tabliczką „niebezpieczne”. Takie tabliczki stawiają Czesi. Czy u nas się przyjmą – czas pokaże.
Żegnajcie rynki zbytu, ponieważ konsumenci, o dziwo wolą żywność otrzymywaną tradycyjnymi metodami, a żadna z kuchni świata nie specjalizuje się jeszcze w potrawach z produktów modyfikowanych genetycznie.
Należy się zatem zastanowić:
Czy wprowadzając szeroką możliwość upraw genetycznie modyfikowanych i obrotu materiałem GM, obecnie kukurydzy MON 810, a w przyszłości również wszystkich innych, dopuszczonych na terenie Unii, jesteśmy w czołówce cywilizacyjnej, czy też w odległym zacofaniu lub co gorsza ignorujemy problem?
Inne kraje już przetestowały na ten sobie luksus, jak choćby USA i wiele krajów Ameryki Płd, Azji i Afryki.
Niestety, rezultaty są dalekie od oczekiwań:
● USA poniosło olbrzymie koszty społeczne,
● Argentyna przeżywa kryzys ekologiczny, związany z „superchwastami”, które wdzierają się na pola uprawne,
● w pozostałych krajach mnóstwo gospodarstw rolnych popadło w ruinę, ze względu na coroczne opłaty licencyjne za ziarno, dla koncernu-monopolisty.
Być może wymienione przykłady stały się podstawą do tego, że aż 9 państw w Europie: Niemcy, Francja, Włochy, Austria, Grecja, Węgry, Rumunia, Luksemburg i Szwajcaria zakazało upraw GMO na terenie swojego kraju i UE nie nałożyła na nie kar finansowych.
PYTANIA:
● Co zatem wiemy, jako społeczeństwo, o żywności modyfikowanej genetycznie?
● Czy jest zdrowa? Bezpieczna?
● A może żywość modyfikowana genetycznie jest tworzona w sposób krótkowzroczny i z zupełnym brakiem poszanowania ekologii?
● Czy inżynieria genetyczna służy ludziom, czy raczej wielkim korporacjom?
● Czy badania były prowadzone przez niezależne instytucje, czy na zlecenie koncernów biotechnologicznych?
Na wiele pytań nie znamy odpowiedzi, ponieważ czas obserwacji, zdaniem wielu naukowców, jest zbyt krótki. Pierwszy produkt został dopuszczony do spożycia w 1994 roku, ale nie ma możliwości porównania, bowiem w krajach pionierskich nie znakuje się tej żywności.
Nie można również wykluczyć, że rosnący odsetek chorób cywilizacyjnych jest częściowo związany z GM.
Nie ma zatem pewności, że żywność GM nie jest szkodliwa dla zdrowia człowieka.
Jednak często boimy się zadać w tej kwestii pytania, aby nie wyjść na ludzi zacofanych. Wydaje się, że zwolennicy biotechnologii mają lepsze argumenty, choć czujemy, że coś jest nie tak z tą żywością GM.
W XXI wieku, kiedy choroby cywilizacyjne coraz bardziej dają się we znaki, kwestia bezpiecznej żywności wydaje się być priorytetowa. Amerykanie przegapili swój czas, kiedy przemysł biotechnologiczny przejmował rynek żywności w USA. Na szczęście większość krajów europejskich przegoniła korporacje ze swoich terenów i zakazała upraw GMO.
● A jak historia upraw GMO potoczy się w naszym kraju?
● Czy stać nas na GMO?
●Czy stać na to naszą gospodarkę?
●Czy chcemy zamienić rozdrobnione rolnictwo na monokulturę, zdrową żywność na modyfikowaną?
● Jakie korzyści, a jakie straty wynikną z tego powodu?
● Czy zatem w roku 2010 wybierzemy dobre zdrowie, lepszą jakość życia i odpowiedzialność za przyszłe pokolenia i za Ziemię czy inne wartości?
Ja wybieram zdrowie, czego i Państwu życzę.
Aldona Młyńczak
Poseł na Sejm RP
[Koniec artykułu]
Nie bądźmy głusi. Piszmy listy z opiniami do Ministerstwa Środowiska, posłów, komisji sejmowych i gazet. Komisja Europejska nie prawa straszyć nas sankcjami i kosztownymi karami.
Źródło: maya.net.pl Czytaj więcej...!
Takie życzenia słyszymy zewsząd. Bo ludzie coraz bardziej uświadamiają sobie, jakie znaczenie dla każdego z nas ma zdrowy styl życia, wolny od toksyn chemicznych, psychicznych i emocjonalnych.
Czy propagowanie zatem zdrowego stylu życia i odżywiania oraz harmonia z naturą, to tylko moda, czy mądrość, o której przez wieki zapomnieliśmy? A może wreszcie zauważamy relacje między jakością produktów, które spożywamy, a naszym stanem zdrowia. I nie chcemy już pożywienia i substancji, które wywołują wszelkiego rodzaju dysfunkcje, jak: alergie, brak odporności, ciągłe zmęczenie, złą przemianę materii i wiele innych.
Coraz bardziej smakuje nam ciemny chleb pieczony na tataraku, żur na zakwasie, miód z pasieki czy polski czosnek, który wielu uratował przed wirusem grypy. To niezaprzeczalne bogactwo naszej narodowej kuchni, a zdrowa żywność to największy polski atut na rynkach międzynarodowych.
Co jest przyczyną tego sukcesu ?
Nasze małe, bioróżnorodne gospodarstwa rolne, często ekologiczne lub używające mniej niż gdzie indziej pestycydów oraz opinia w świecie, że nasza żywność jest zdrowa i nie skażona GMO.
Ale ten stan może się zmienić, o ile zostaną wprowadzone zmiany dot. upraw roślin genetycznie zmodyfikowanych, popularnie zwanych GMO. Do tej pory nie było zgody na obrót nasionami tych roślin, jak choćby nie chcianej nigdzie w Europie Zachodniej kukurydzy MON 810, która jest rośliną transgeniczną. Oznacza to, że zawiera gen z innego gatunku, w tym przypadku jest to gen bakterii Cry, który sam w sobie jest toksyną i zabija nie tylko szkodniki, ale też pożyteczne owady, np. pszczoły, osy, trzmiele.
Żegnaj więc ulubiony miodku z pasieki, a witaj wielki, 3-metrowy superchwaście odporny na wszelkie herbicydy, z którym walczy Argentyna.
Żegnaj także bioróżnorodności, teraz trzeba przyzwyczaić się do ciągnących się pól kukurydzy GM, ogrodzonych drutem, z tabliczką „niebezpieczne”. Takie tabliczki stawiają Czesi. Czy u nas się przyjmą – czas pokaże.
Żegnajcie rynki zbytu, ponieważ konsumenci, o dziwo wolą żywność otrzymywaną tradycyjnymi metodami, a żadna z kuchni świata nie specjalizuje się jeszcze w potrawach z produktów modyfikowanych genetycznie.
Należy się zatem zastanowić:
Czy wprowadzając szeroką możliwość upraw genetycznie modyfikowanych i obrotu materiałem GM, obecnie kukurydzy MON 810, a w przyszłości również wszystkich innych, dopuszczonych na terenie Unii, jesteśmy w czołówce cywilizacyjnej, czy też w odległym zacofaniu lub co gorsza ignorujemy problem?
Inne kraje już przetestowały na ten sobie luksus, jak choćby USA i wiele krajów Ameryki Płd, Azji i Afryki.
Niestety, rezultaty są dalekie od oczekiwań:
● USA poniosło olbrzymie koszty społeczne,
● Argentyna przeżywa kryzys ekologiczny, związany z „superchwastami”, które wdzierają się na pola uprawne,
● w pozostałych krajach mnóstwo gospodarstw rolnych popadło w ruinę, ze względu na coroczne opłaty licencyjne za ziarno, dla koncernu-monopolisty.
Być może wymienione przykłady stały się podstawą do tego, że aż 9 państw w Europie: Niemcy, Francja, Włochy, Austria, Grecja, Węgry, Rumunia, Luksemburg i Szwajcaria zakazało upraw GMO na terenie swojego kraju i UE nie nałożyła na nie kar finansowych.
PYTANIA:
● Co zatem wiemy, jako społeczeństwo, o żywności modyfikowanej genetycznie?
● Czy jest zdrowa? Bezpieczna?
● A może żywość modyfikowana genetycznie jest tworzona w sposób krótkowzroczny i z zupełnym brakiem poszanowania ekologii?
● Czy inżynieria genetyczna służy ludziom, czy raczej wielkim korporacjom?
● Czy badania były prowadzone przez niezależne instytucje, czy na zlecenie koncernów biotechnologicznych?
Na wiele pytań nie znamy odpowiedzi, ponieważ czas obserwacji, zdaniem wielu naukowców, jest zbyt krótki. Pierwszy produkt został dopuszczony do spożycia w 1994 roku, ale nie ma możliwości porównania, bowiem w krajach pionierskich nie znakuje się tej żywności.
Nie można również wykluczyć, że rosnący odsetek chorób cywilizacyjnych jest częściowo związany z GM.
Nie ma zatem pewności, że żywność GM nie jest szkodliwa dla zdrowia człowieka.
Jednak często boimy się zadać w tej kwestii pytania, aby nie wyjść na ludzi zacofanych. Wydaje się, że zwolennicy biotechnologii mają lepsze argumenty, choć czujemy, że coś jest nie tak z tą żywością GM.
W XXI wieku, kiedy choroby cywilizacyjne coraz bardziej dają się we znaki, kwestia bezpiecznej żywności wydaje się być priorytetowa. Amerykanie przegapili swój czas, kiedy przemysł biotechnologiczny przejmował rynek żywności w USA. Na szczęście większość krajów europejskich przegoniła korporacje ze swoich terenów i zakazała upraw GMO.
● A jak historia upraw GMO potoczy się w naszym kraju?
● Czy stać nas na GMO?
●Czy stać na to naszą gospodarkę?
●Czy chcemy zamienić rozdrobnione rolnictwo na monokulturę, zdrową żywność na modyfikowaną?
● Jakie korzyści, a jakie straty wynikną z tego powodu?
● Czy zatem w roku 2010 wybierzemy dobre zdrowie, lepszą jakość życia i odpowiedzialność za przyszłe pokolenia i za Ziemię czy inne wartości?
Ja wybieram zdrowie, czego i Państwu życzę.
Aldona Młyńczak
Poseł na Sejm RP
[Koniec artykułu]
Nie bądźmy głusi. Piszmy listy z opiniami do Ministerstwa Środowiska, posłów, komisji sejmowych i gazet. Komisja Europejska nie prawa straszyć nas sankcjami i kosztownymi karami.
Źródło: maya.net.pl Czytaj więcej...!
Kapitalizm - prawda o otaczjącym nas Świecie (j.ang)
http://xtshare.com/toshare.php?Id=20118&view=Capitalism-A-Love-Story
Czytaj więcej...!
Znaki końca świata.
To, co dzieje się na Świecie od kilku miesięcy zaczyna przypominać widok rodem z filmów katastroficznych. Natężenie nieszczęść jakie spotykają ludzi w wielu zakątkach świata wzmaga się w straszliwym tempie. Tylko w ciągu ostatnich tygodni doszło między innymi do wielkiej powodzi w Polsce, wycieku ropy w Zatoce Meksykańskiej, wielu potężnych trzęsień Ziemi m. in. w Chinach, Chile, silnych sztormów w Gwatemali.
Gwatemala
W północnej części miasta Gwatemala, gwałtowne deszcze utworzyły gigantyczny lej, który pochłonął obszar całego skrzyżowania. Mieszkańcy tamtejszej dzielnicy twierdzą, że trzykondygnacyjny budynek zapadł się w tym miejscu.
Oto zdjęcia potężnej dziury powstałej w stolicy podczas ostatniej fali ulewnych opadów.
Wyciek ropy w Zatoce Meksykańskiej (wiosna 2010).
Czytaj więcej...!
Gwatemala
W północnej części miasta Gwatemala, gwałtowne deszcze utworzyły gigantyczny lej, który pochłonął obszar całego skrzyżowania. Mieszkańcy tamtejszej dzielnicy twierdzą, że trzykondygnacyjny budynek zapadł się w tym miejscu.
Oto zdjęcia potężnej dziury powstałej w stolicy podczas ostatniej fali ulewnych opadów.
Wyciek ropy w Zatoce Meksykańskiej (wiosna 2010).
Czytaj więcej...!
Krzysztof Jackowski przewiduje upadek Unii Europejskiej
Znany polski jasnowidz Krzysztof Jackowski opowiada o swoich odczuciach związanych z kryzysem i upadkiem Unii Europejskiej oraz groźbie mogącej nas czekać kolejnej wojny światowej.
Czytaj więcej...!
Czytaj więcej...!
Szokujące zdjęcie wulkanu Eyjafjallajokull na Islandii!
W mediach pojawiło się zdjęcie krateru wulkanu Eyjafjallajokull na Islandii, wulkanu który przez kilka dni paraliżował ruch lotniczy na terenie niemalże całej Europy. Do złudzenia przypomina ono ... zresztą zobaczcie sami.
Może to znak końca naszego paskudnego Świata? :)
Obraz ten pozostawiam do własnej interpretacji.
Dodano:
Dziękuję za komentarz :)
W komentarzu .. odesłano nas do strony http://www.990px.pl/index.php/2010/04/23/jedno-slowo-eyjafjallajokull/
prowadzi nas do źródła owego zdjęcia!! Zobaczcie sami, wystarczy przejść na koniec posta. Kopia u nas :)
Czytaj więcej...!
UFO pojawiło się w Norwegii?
09 grudnia 2009 r. na norweskim niebie pojawił się niesamowity widok. Ogromna świetlna spirala z niebiesko-zielonym promieniem skierowanym ku ziemi pojawiła się na nocnym niebie. Widok ten utrzymywał się przez kilkanaście minut i został sfotografowany oraz sfilmowany przez dziesiątki osób.
Jak podają norweskie media, przyczyną mogła być nieudana próba odpalenia rosyjskiej rakiety, która miała miejsce wcześniej tego samego dnia. Inne komentarze dopatrują się w tym przedziwnym zjawisku manifestacji wyższych wymiarów, UFO, a niektórzy twierdzą, iż mogła o być próba tzw. projektu "Blue Beam" (z ang. niebieski promień).
Link do artykułu z gazety Mail : Blue Beam
Czytaj więcej...!
Jak podają norweskie media, przyczyną mogła być nieudana próba odpalenia rosyjskiej rakiety, która miała miejsce wcześniej tego samego dnia. Inne komentarze dopatrują się w tym przedziwnym zjawisku manifestacji wyższych wymiarów, UFO, a niektórzy twierdzą, iż mogła o być próba tzw. projektu "Blue Beam" (z ang. niebieski promień).
Link do artykułu z gazety Mail : Blue Beam
Czytaj więcej...!
Komentarze dotyczące sytuacji w Iranie
PRZECZYTAJCIE:O co chodzi z tym Iranem?
Komuś przeszkadza Iran. Oto próba odpowiedzi komu i dlaczego.
Od kilku lat można obserwować nasilającą się i coraz bardziej histeryczną nagonkę na Iran. Jest on przedstawiany jako państwo bandyckie, rządzone przez nieracjonalnych oszołomów islamskich, jako śmiertelne zagrożenie dla `świata, demokracji i równowagi sił na Bliskim Wschodzie'. Uporczywa, długotrwała i hałaśliwa propaganda pełna alarmistycznych i krzykliwych nalepek: `Terroryści!', Oś Zła!', `Chcą wymazać Izrael z mapy!!', `Tarcza rakietowa niezbędna do ochrony Europy przed rakietami z Iranu!!' spowodowała, że przytłaczająca większość ludzi na Zachodzie uwierzyła święcie w irańskie zagrożenie i popiera sankcje gospodarcze przeciw Iranowi, a nawet atak na jego instalacje nuklearne.
A jak jest naprawdę??
Żeby na to pytanie odpowiedzieć, trzeba najpierw, w wielkim strzeszczeniu omówić najnowszą historię Iranu, a następnie przeanalizować komu i po co służy robienie z tego kraju światowego straszaka.
Iran jest jedną z najstarszych cywilizacji świata. Wielokrotnie w historii był wielkim mocarstwem, ostatni raz w XVI w, kiedy to zresztą był sojusznikiem Polski przeciw Turkom. Po tym okresie świetności nastąpił schyłek, który osiągnął dno w początkach XX w, po stuletnich rządach nieudolnych i skorumpowanych szachów z dynastii Kadżarskiej. Pod ich berłem Iran stał się krajem bez systemu prawnego, bez infrastruktury, bez administracji, bez szkolnictwa i bez pieniędzy. W 1907 roku Iran został podzielony przez Rosję i Anglię na 3 strefy wpływów - północną rosyjską, południową brytyjską i środkową, teoretycznie niezależną, w której też tak naprawdę rządzili, albo raczej przepychali się Rosjanie z Anglikami. W 1908 odkryto w Iranie wielkie złoża nafty, które znalazły się po kontrolą koncernów brytyjskich. Ich nastawienie do właścieli tych złóż było dobrze pokazane przez tabliczki przy wejściu do dzielnic zamieszkałych przez angielskich pracowników firm naftowych, głoszących po angielsku i po persku: `Psom i Persom wstęp wzbroniony'. Protest i opór przeciw zniewoleniu ich kraju doprowadził do powstania ruchu reform i modernizacji, który obalił dynastię Kadżarów. Władzę przejął w zamachu stanu Reza Khan, oficer w korpusie Kozaków Irańskich (wyszkolonych i uzbrojonych przez Rosjan). Był bezwzględnym dyktatorem, ale, podobnie jak Kemal Pasza Ataturk w Turcji, przez 16 lat swych rządów zbudował fundamenty pod nowoczesne państwo. Nie udało mu się jednak zmienić umów o eksploatację nafty z firmami brytyjskimi, które płaciły Iranowi tylko 5% wartości surowca.
Po 2 wojnie Iran stał się monarchią konstytucyjną, a w 1951 roku, po wyborach wygranych przez zwolenników demokracji, premierem został Mohammed Mossadegh, który znacjonalizował przemysł naftowy, uprzednio w rękach Anglików. Anglia oskarżyła go natychmiast o sympatie komunistyczne, ustanowiła blokadę gospodarczą Iranu i, nie mając już siły na samodzielną interwencję, zwróciła się o pomoc do USA. W 1953 roku Kermit Roosevelt, operator CIA w Teheranie, zorganizował przy pomocy gigantycznych łapówek zajadłą kampanię propagandową przeciw Mossadeghowi, doprowadził do zamieszek przez przekupiony tłum często z marginesu społecznego, a wreszcie do zamachu wojskowego, który obalił rząd i dał dyktatorską władzę synowi Rezy Khana, Mohamedowi Rezie. Anglia i USA osiągnęły swój cel - przemysł naftowy wrócił pod ich kontrolę, choć na lepszych warunkach dla Iranu, który otrzymał `aż' 50% wartości swej ropy, a władzę przejęła amerykańska marionetka. Szach narzucił krajowi intensywny program reform politycznych i gospodarczych, podjęty jednak bez poparcia społeczeństwa i przeżarty korupcją, który w małym stopniu poprawił warunki życia większości Persów. Na gruncie międzynarodowym Iran stał się satelitą USA, a gigantyczne zyski ze sprzedaży jego ropy szły z powrotem do Ameryki na zakup często niepotrzebnego, za to kosztownego uzbrojenia. Obok tego, jednym z największych zadrażnień dla miejscowych było postawienie obywateli USA w Iranie poza zasięgiem miejscowego prawa, co stało się symbolem podrzędnego statusu Iranu wobec Ameryki. Korupcja, nieudolność gospodarcza i administracyjna, forsowanie zachodniej kultury i stylu życia, oraz rosnące okrucieństwa reżymu doprowadziły w końcu do wybuchu Rewolucji Islamskiej w 1979, wygnania szacha i konfliktu z USA. Był to klasyczny przykład `blowback' - niezamierzonych konsekwencji sterowanego przez CIA zamachu stanu z 1953 roku.
W 1980, z poduszczenia USA, dyktator Iraku Saddam Hussein zaatakował Iran, który w 8-letniej wojnie stracił ponad milion zabitych. Persowie, jak wiele innych narodów o podobnej historii, mają długą pamięć historyczną i wydarzenia 1953 roku, rządy szacha i wojna z Irakiem są wciąż świeże w ich pamięci. Czują się wciąż zagrożeni przez USA i mają po temu powody. Amerykanie mają setki tysięcy żołnierzy w sasiednich Iraku i Afganistanie, bazy wojskowe u swych arabskich satelitów, a potężna amerykańska flota stacjonuje w Zatoce Perskiej. Nic dziwnego, że zbroją się jak mogą i używają możliwości zdobycia broni jądrowej jako `Asa w rękawie', dla obrony przed atakiem, lub sterowanym z zagranicy zamachem stanu.
Czy Iran jest naprawdę takim zagrożeniem dla pokoju światowego, Europy, USA i Izraela, jak to maluje zachodnia propaganda??
Większość irańskiego uzbrojenia - czołgów, samolotów, helikopterów, transporterów opancerzonych pochodzi z USA i ma dobrze ponad 30 lat (dostawy ustały po Rewolucji). Irańczycy próbują to wyposażenie utrzymać w stanie używalności, a nawet modernizować, ale przy braku części zamiennych i dostępu do najnowszych technologii, nie są w stanie zapewnić dostatecznego uzbrojenia w ciężki sprzęt dla swych sił zbrojnych. Iranowi udało się wyprodukować i przetestować nowoczesne systemy rakietowe, są one jednak jak dotąd nieliczne i ograniczone do szczebla taktycznego i operacyjnego. Irańczycy pracują nad rakietami dalekiego zasięgu, ale jak dotąd nie mają nic co by mogło zagrozić Europie, nie mówiąc już o USA.
Jeśli idzie o broń masowego rażenia, to Iran miał militarny program atomowy rozpoczęty jeszcze przez szacha (z błogosławieństwem USA), został on jednak zastopowany w 2003 roku przez reżym przerażony inwazją Stanów Zjednoczonych na Irak. Program pokojowego wykorzystywania energii atomowej jest pod ścisłą kontrolą MAEA, zgodny z traktatem o nierozprzestrzenianiu broni atomowej, zresztą produkcja wysoko wzbogaconego uranu niezbędnego do broni jądrowej wymagałyby w Iranie geometrycznego postępu w technologii i liczbie wirówek.
Budżet wojskowy Iranu jest mniejszy niż 1% wydatków wojskowych USA. Jeśli doda się do równania potencjał militarny europejskich członków NATO oraz Izraela, który jest 10-tą potęgą wojskową świata, trudno straszenie irańskim zagrożeniem brać poważnie. Mamy bowiem kraj o budżecie wojskowym równym Finlandii, bez lotnictwa strategicznego, floty pełnomorskiej, rakiet balistycznych, sprawnego nowoczesnego uzbrojenia, broni masowego rażenia, który jest rzekomo tak śmiertelnym zagrożeniem dla całego uzbrojonego po zęby Zachodu, że trzeba budować tarcze rakietowe kosztem miliardów, nakładać wciąż ostrzejsze sankcje w ONZ i grozić bombardowaniem i wojną.
Podżegacze wojenni, stojący za nagonką na Iran bazują jednak to straszenie na rzekomo fanatycznym, oszołomskim i nieracjonalnym charakterze irańskiego reżymu. Czy tak jest naprawdę ? Trudno zaprzeczyć, że w pierwszych latach po Rewolucji Islamskiej mułłowie rzeczywiście próbowali wyeksportować swą rewolucję do innych krajów islamskich i entuzjastycznie popierali organizacje mające to na celu, łącznie z terrrystycznymi.
Od tego czasu minęło jednak 30 lat. Rewolucjoniści, którzy dorwali się w Iranie do władzy, dorobili się rodzin, domów i ciepłych posad i ich zapał bardzo ostygł. Sam takich spotkałem, mieszkają w wygodnych domach w zamożnym północnym Teheranie, jeżdżą zachodnimi autami, które są symbolem statusu i majątku, w odróżnieniu od dychawicznych Paikanów, i mają konta w szwajcarskich bankach. Fanatyczny i agresywny z początku reżym teokratyczny obrósł w piórka i sadło i popełnienie samobójstwa przez otwarty atak na interesy zachodnie za granicą jest ostatnią rzeczą, której sobie życzy. Co więcej, ma on poważne kłopoty wewnętrzne, bo młode, wykształcone i spragnione zmian społeczeństwo ma, jak się wydaje, dosyć korupcji, nieudolności i idiotycznych ograniczeń stylu życia i zaczyna się coraz bardziej burzyć.
O co więc w tym wszystkim chodzi? Mówiąc krótko i zwięźle, o naftę i Izrael.
Iran ma drugie co do wielkości (po Arabii Saudyjskiej) złoża ropy i gazu na świecie. Jest też jedynym wielkim producentem, który nie jest satelitą USA (Rosji z oczywistych względów nie bierzemy tu pod uwagę), i którego zasoby są poza kontrolą zachodnich koncernów naftowych. Nafta jest surowcem strategicznym i - co najważniejsze - opiera się na niej wartość dolara USA, jedynej waluty którą można za naftę płacić i który bez tego byłby praktycznie bezwartościowy.
Iran jest krajem szyickiej odmiany Islamu, w ciągłym sporze z dominującymi Sunnitami. W celu umocnienia swych wpływów w świecie muzułmańskim, po rewolucji zaczął popierać palestyński ruch oporu przeciw Izraelowi, nazywając otwarcie po imieniu to co Żydzi robią w Palestynie, na co ani arabscy satelici USA, ani nawet Europa nie mogą sobie pozwolić. Iran wspomaga też finansowo i materiałowo Hezbollah w Libanie, który jest organizacją bratnich Szyitów i Hamas w Gazie. Obie te organizacje, wbrew propagandowym oskarżeniom o terroryzm przez Izrael i USA są tylko i wyłącznie ruchami oporu przeciw Izraelowi i NIGDY nie zaatakowały interesów zachodnich za granicą.
Istnienie Izraela tymczasem jest ciągłym balansowaniem na cienkiej linie. Zbudowany na skradzionej ziemi, przez terror, czystki etniczne i ciągłe wojny, jest anachronicznym projektem kolonialnym w epoce, która już nie powinna tolerować podbojów i kolonizacji cudzej ziemi. Pozbawiony prawdziwej legitymacji politycznej, opiera się na kontroli amerykańskiej polityki zagranicznej przez grupy nacisku i na bezwględnej przewadze militarnej w regionie. Posiadanie broni atomowej jest fundamentem tej przewagi. To nie chodzi o to, że uzbrojony w atom Iran mógłby zaatakować Izrael. Wbrew kłamstwom propagandowej histerii, byłoby to dla Iranu samobójstwo. Chodzi o to, że irańska bomba zanegowałaby atomowy miecz Damoklesa trzymany przez Izrael nad głowami wrogich mu sąsiadów. A co, ktoś zapyta, z nawoływaniem przez prezydenta Iranu, Ahmad-Inedżada, do `wymazania Izraela z mapy'. A to, że Ahmad-Inedżad nigdy czegoś takiego nie powiedział!! Zacytował natomiast słowa Ajatollaha Chomeiniego: `'Imam ghoft iin reżim-e iszghalgar-e Qods bayad az safheh-ye ruzgar mahw szawad.' W dosłownym tłumaczeniu: `Imam [Chomeini] powiedział, że ten reżym okupujący Jerozolimę zniknie z kart historii'. Za przekręcenie treści i tonu wypowiedzi nie są o dziwo odpowiedzialne media zachodnie, ale Agencja Informacyjna Republiki Iranu, IRNA, która tak to przetłumaczyła w angielsko-języcznych biuletynach, robiąc bezcenny prezent propagandystom podżegającym w plemiennych, czy finansowych celach, do ataku na Iran. Sprostowania nigdy nie wyszły poza Internet i nielicznie niezależne publikacje, udawadniając w ten sposób stwierdzenie Goebbelsa, że `kłamstwo powtarzane dostatecznie często staje się prawdą'.
Nagonka na Iran jest niestety kolejnym dowodem na postępującą korupcję i rozkład systemu bezpieczeństwa światowego opartego na organizacjach międzynarodowych. Kraj, który nie narusza żadnych traktatów ani zobowiązań wobec ONZ jest karany sankcjami, bojkotowany i zagrożony wojną, podczas gdy Izrael, który bezkarnie zignorował ponad 60 rezolucji Rady Bezpieczeństwa i nagminnie narusza prawo międzynarodowe, nie ponosi za to żadnych konsekwencji dzięki poparciu Stanów Zjednoczonych.
W podsumowaniu zatem, Iran NIE JEST W ŻADNEJ DZIEDZINIE zagrożeniem ani dla bezpieczeństwa Europy ani dla bezpieczeństwa USA, ani nawet bezpośrednio dla istnienia Izraela. Jest natomiast kuszącym kąskiem dla koncernów naftowych i zagrożeniem DLA DOMINACJI USA i Izraela nad Bliskim Wschodem. Nagonka na Iran ma na celu nie zapobieżenie atakowi przez ten kraj na Zachód, czy Izrael, ale POZBAWIENIE Iranu możliwości retaliacji w razie ataku przez Izrael i USA. Jak widać, w obecnym układzie sił na świecie, kraje nie lubiane przez pewne grupy nacisku nie mają nawet prawa się bronić.
Przyszłość pokaże, czy specjalnym grupom interesów uda się doprowadzić do wojny z Iranem, której tragiczne koszty poniosą omamione ich propagandą społeczeństwa zachodnie i na Bliskim Wschodzie.
za:WM
~SL
Czytaj więcej...!
Komuś przeszkadza Iran. Oto próba odpowiedzi komu i dlaczego.
Od kilku lat można obserwować nasilającą się i coraz bardziej histeryczną nagonkę na Iran. Jest on przedstawiany jako państwo bandyckie, rządzone przez nieracjonalnych oszołomów islamskich, jako śmiertelne zagrożenie dla `świata, demokracji i równowagi sił na Bliskim Wschodzie'. Uporczywa, długotrwała i hałaśliwa propaganda pełna alarmistycznych i krzykliwych nalepek: `Terroryści!', Oś Zła!', `Chcą wymazać Izrael z mapy!!', `Tarcza rakietowa niezbędna do ochrony Europy przed rakietami z Iranu!!' spowodowała, że przytłaczająca większość ludzi na Zachodzie uwierzyła święcie w irańskie zagrożenie i popiera sankcje gospodarcze przeciw Iranowi, a nawet atak na jego instalacje nuklearne.
A jak jest naprawdę??
Żeby na to pytanie odpowiedzieć, trzeba najpierw, w wielkim strzeszczeniu omówić najnowszą historię Iranu, a następnie przeanalizować komu i po co służy robienie z tego kraju światowego straszaka.
Iran jest jedną z najstarszych cywilizacji świata. Wielokrotnie w historii był wielkim mocarstwem, ostatni raz w XVI w, kiedy to zresztą był sojusznikiem Polski przeciw Turkom. Po tym okresie świetności nastąpił schyłek, który osiągnął dno w początkach XX w, po stuletnich rządach nieudolnych i skorumpowanych szachów z dynastii Kadżarskiej. Pod ich berłem Iran stał się krajem bez systemu prawnego, bez infrastruktury, bez administracji, bez szkolnictwa i bez pieniędzy. W 1907 roku Iran został podzielony przez Rosję i Anglię na 3 strefy wpływów - północną rosyjską, południową brytyjską i środkową, teoretycznie niezależną, w której też tak naprawdę rządzili, albo raczej przepychali się Rosjanie z Anglikami. W 1908 odkryto w Iranie wielkie złoża nafty, które znalazły się po kontrolą koncernów brytyjskich. Ich nastawienie do właścieli tych złóż było dobrze pokazane przez tabliczki przy wejściu do dzielnic zamieszkałych przez angielskich pracowników firm naftowych, głoszących po angielsku i po persku: `Psom i Persom wstęp wzbroniony'. Protest i opór przeciw zniewoleniu ich kraju doprowadził do powstania ruchu reform i modernizacji, który obalił dynastię Kadżarów. Władzę przejął w zamachu stanu Reza Khan, oficer w korpusie Kozaków Irańskich (wyszkolonych i uzbrojonych przez Rosjan). Był bezwzględnym dyktatorem, ale, podobnie jak Kemal Pasza Ataturk w Turcji, przez 16 lat swych rządów zbudował fundamenty pod nowoczesne państwo. Nie udało mu się jednak zmienić umów o eksploatację nafty z firmami brytyjskimi, które płaciły Iranowi tylko 5% wartości surowca.
Po 2 wojnie Iran stał się monarchią konstytucyjną, a w 1951 roku, po wyborach wygranych przez zwolenników demokracji, premierem został Mohammed Mossadegh, który znacjonalizował przemysł naftowy, uprzednio w rękach Anglików. Anglia oskarżyła go natychmiast o sympatie komunistyczne, ustanowiła blokadę gospodarczą Iranu i, nie mając już siły na samodzielną interwencję, zwróciła się o pomoc do USA. W 1953 roku Kermit Roosevelt, operator CIA w Teheranie, zorganizował przy pomocy gigantycznych łapówek zajadłą kampanię propagandową przeciw Mossadeghowi, doprowadził do zamieszek przez przekupiony tłum często z marginesu społecznego, a wreszcie do zamachu wojskowego, który obalił rząd i dał dyktatorską władzę synowi Rezy Khana, Mohamedowi Rezie. Anglia i USA osiągnęły swój cel - przemysł naftowy wrócił pod ich kontrolę, choć na lepszych warunkach dla Iranu, który otrzymał `aż' 50% wartości swej ropy, a władzę przejęła amerykańska marionetka. Szach narzucił krajowi intensywny program reform politycznych i gospodarczych, podjęty jednak bez poparcia społeczeństwa i przeżarty korupcją, który w małym stopniu poprawił warunki życia większości Persów. Na gruncie międzynarodowym Iran stał się satelitą USA, a gigantyczne zyski ze sprzedaży jego ropy szły z powrotem do Ameryki na zakup często niepotrzebnego, za to kosztownego uzbrojenia. Obok tego, jednym z największych zadrażnień dla miejscowych było postawienie obywateli USA w Iranie poza zasięgiem miejscowego prawa, co stało się symbolem podrzędnego statusu Iranu wobec Ameryki. Korupcja, nieudolność gospodarcza i administracyjna, forsowanie zachodniej kultury i stylu życia, oraz rosnące okrucieństwa reżymu doprowadziły w końcu do wybuchu Rewolucji Islamskiej w 1979, wygnania szacha i konfliktu z USA. Był to klasyczny przykład `blowback' - niezamierzonych konsekwencji sterowanego przez CIA zamachu stanu z 1953 roku.
W 1980, z poduszczenia USA, dyktator Iraku Saddam Hussein zaatakował Iran, który w 8-letniej wojnie stracił ponad milion zabitych. Persowie, jak wiele innych narodów o podobnej historii, mają długą pamięć historyczną i wydarzenia 1953 roku, rządy szacha i wojna z Irakiem są wciąż świeże w ich pamięci. Czują się wciąż zagrożeni przez USA i mają po temu powody. Amerykanie mają setki tysięcy żołnierzy w sasiednich Iraku i Afganistanie, bazy wojskowe u swych arabskich satelitów, a potężna amerykańska flota stacjonuje w Zatoce Perskiej. Nic dziwnego, że zbroją się jak mogą i używają możliwości zdobycia broni jądrowej jako `Asa w rękawie', dla obrony przed atakiem, lub sterowanym z zagranicy zamachem stanu.
Czy Iran jest naprawdę takim zagrożeniem dla pokoju światowego, Europy, USA i Izraela, jak to maluje zachodnia propaganda??
Większość irańskiego uzbrojenia - czołgów, samolotów, helikopterów, transporterów opancerzonych pochodzi z USA i ma dobrze ponad 30 lat (dostawy ustały po Rewolucji). Irańczycy próbują to wyposażenie utrzymać w stanie używalności, a nawet modernizować, ale przy braku części zamiennych i dostępu do najnowszych technologii, nie są w stanie zapewnić dostatecznego uzbrojenia w ciężki sprzęt dla swych sił zbrojnych. Iranowi udało się wyprodukować i przetestować nowoczesne systemy rakietowe, są one jednak jak dotąd nieliczne i ograniczone do szczebla taktycznego i operacyjnego. Irańczycy pracują nad rakietami dalekiego zasięgu, ale jak dotąd nie mają nic co by mogło zagrozić Europie, nie mówiąc już o USA.
Jeśli idzie o broń masowego rażenia, to Iran miał militarny program atomowy rozpoczęty jeszcze przez szacha (z błogosławieństwem USA), został on jednak zastopowany w 2003 roku przez reżym przerażony inwazją Stanów Zjednoczonych na Irak. Program pokojowego wykorzystywania energii atomowej jest pod ścisłą kontrolą MAEA, zgodny z traktatem o nierozprzestrzenianiu broni atomowej, zresztą produkcja wysoko wzbogaconego uranu niezbędnego do broni jądrowej wymagałyby w Iranie geometrycznego postępu w technologii i liczbie wirówek.
Budżet wojskowy Iranu jest mniejszy niż 1% wydatków wojskowych USA. Jeśli doda się do równania potencjał militarny europejskich członków NATO oraz Izraela, który jest 10-tą potęgą wojskową świata, trudno straszenie irańskim zagrożeniem brać poważnie. Mamy bowiem kraj o budżecie wojskowym równym Finlandii, bez lotnictwa strategicznego, floty pełnomorskiej, rakiet balistycznych, sprawnego nowoczesnego uzbrojenia, broni masowego rażenia, który jest rzekomo tak śmiertelnym zagrożeniem dla całego uzbrojonego po zęby Zachodu, że trzeba budować tarcze rakietowe kosztem miliardów, nakładać wciąż ostrzejsze sankcje w ONZ i grozić bombardowaniem i wojną.
Podżegacze wojenni, stojący za nagonką na Iran bazują jednak to straszenie na rzekomo fanatycznym, oszołomskim i nieracjonalnym charakterze irańskiego reżymu. Czy tak jest naprawdę ? Trudno zaprzeczyć, że w pierwszych latach po Rewolucji Islamskiej mułłowie rzeczywiście próbowali wyeksportować swą rewolucję do innych krajów islamskich i entuzjastycznie popierali organizacje mające to na celu, łącznie z terrrystycznymi.
Od tego czasu minęło jednak 30 lat. Rewolucjoniści, którzy dorwali się w Iranie do władzy, dorobili się rodzin, domów i ciepłych posad i ich zapał bardzo ostygł. Sam takich spotkałem, mieszkają w wygodnych domach w zamożnym północnym Teheranie, jeżdżą zachodnimi autami, które są symbolem statusu i majątku, w odróżnieniu od dychawicznych Paikanów, i mają konta w szwajcarskich bankach. Fanatyczny i agresywny z początku reżym teokratyczny obrósł w piórka i sadło i popełnienie samobójstwa przez otwarty atak na interesy zachodnie za granicą jest ostatnią rzeczą, której sobie życzy. Co więcej, ma on poważne kłopoty wewnętrzne, bo młode, wykształcone i spragnione zmian społeczeństwo ma, jak się wydaje, dosyć korupcji, nieudolności i idiotycznych ograniczeń stylu życia i zaczyna się coraz bardziej burzyć.
O co więc w tym wszystkim chodzi? Mówiąc krótko i zwięźle, o naftę i Izrael.
Iran ma drugie co do wielkości (po Arabii Saudyjskiej) złoża ropy i gazu na świecie. Jest też jedynym wielkim producentem, który nie jest satelitą USA (Rosji z oczywistych względów nie bierzemy tu pod uwagę), i którego zasoby są poza kontrolą zachodnich koncernów naftowych. Nafta jest surowcem strategicznym i - co najważniejsze - opiera się na niej wartość dolara USA, jedynej waluty którą można za naftę płacić i który bez tego byłby praktycznie bezwartościowy.
Iran jest krajem szyickiej odmiany Islamu, w ciągłym sporze z dominującymi Sunnitami. W celu umocnienia swych wpływów w świecie muzułmańskim, po rewolucji zaczął popierać palestyński ruch oporu przeciw Izraelowi, nazywając otwarcie po imieniu to co Żydzi robią w Palestynie, na co ani arabscy satelici USA, ani nawet Europa nie mogą sobie pozwolić. Iran wspomaga też finansowo i materiałowo Hezbollah w Libanie, który jest organizacją bratnich Szyitów i Hamas w Gazie. Obie te organizacje, wbrew propagandowym oskarżeniom o terroryzm przez Izrael i USA są tylko i wyłącznie ruchami oporu przeciw Izraelowi i NIGDY nie zaatakowały interesów zachodnich za granicą.
Istnienie Izraela tymczasem jest ciągłym balansowaniem na cienkiej linie. Zbudowany na skradzionej ziemi, przez terror, czystki etniczne i ciągłe wojny, jest anachronicznym projektem kolonialnym w epoce, która już nie powinna tolerować podbojów i kolonizacji cudzej ziemi. Pozbawiony prawdziwej legitymacji politycznej, opiera się na kontroli amerykańskiej polityki zagranicznej przez grupy nacisku i na bezwględnej przewadze militarnej w regionie. Posiadanie broni atomowej jest fundamentem tej przewagi. To nie chodzi o to, że uzbrojony w atom Iran mógłby zaatakować Izrael. Wbrew kłamstwom propagandowej histerii, byłoby to dla Iranu samobójstwo. Chodzi o to, że irańska bomba zanegowałaby atomowy miecz Damoklesa trzymany przez Izrael nad głowami wrogich mu sąsiadów. A co, ktoś zapyta, z nawoływaniem przez prezydenta Iranu, Ahmad-Inedżada, do `wymazania Izraela z mapy'. A to, że Ahmad-Inedżad nigdy czegoś takiego nie powiedział!! Zacytował natomiast słowa Ajatollaha Chomeiniego: `'Imam ghoft iin reżim-e iszghalgar-e Qods bayad az safheh-ye ruzgar mahw szawad.' W dosłownym tłumaczeniu: `Imam [Chomeini] powiedział, że ten reżym okupujący Jerozolimę zniknie z kart historii'. Za przekręcenie treści i tonu wypowiedzi nie są o dziwo odpowiedzialne media zachodnie, ale Agencja Informacyjna Republiki Iranu, IRNA, która tak to przetłumaczyła w angielsko-języcznych biuletynach, robiąc bezcenny prezent propagandystom podżegającym w plemiennych, czy finansowych celach, do ataku na Iran. Sprostowania nigdy nie wyszły poza Internet i nielicznie niezależne publikacje, udawadniając w ten sposób stwierdzenie Goebbelsa, że `kłamstwo powtarzane dostatecznie często staje się prawdą'.
Nagonka na Iran jest niestety kolejnym dowodem na postępującą korupcję i rozkład systemu bezpieczeństwa światowego opartego na organizacjach międzynarodowych. Kraj, który nie narusza żadnych traktatów ani zobowiązań wobec ONZ jest karany sankcjami, bojkotowany i zagrożony wojną, podczas gdy Izrael, który bezkarnie zignorował ponad 60 rezolucji Rady Bezpieczeństwa i nagminnie narusza prawo międzynarodowe, nie ponosi za to żadnych konsekwencji dzięki poparciu Stanów Zjednoczonych.
W podsumowaniu zatem, Iran NIE JEST W ŻADNEJ DZIEDZINIE zagrożeniem ani dla bezpieczeństwa Europy ani dla bezpieczeństwa USA, ani nawet bezpośrednio dla istnienia Izraela. Jest natomiast kuszącym kąskiem dla koncernów naftowych i zagrożeniem DLA DOMINACJI USA i Izraela nad Bliskim Wschodem. Nagonka na Iran ma na celu nie zapobieżenie atakowi przez ten kraj na Zachód, czy Izrael, ale POZBAWIENIE Iranu możliwości retaliacji w razie ataku przez Izrael i USA. Jak widać, w obecnym układzie sił na świecie, kraje nie lubiane przez pewne grupy nacisku nie mają nawet prawa się bronić.
Przyszłość pokaże, czy specjalnym grupom interesów uda się doprowadzić do wojny z Iranem, której tragiczne koszty poniosą omamione ich propagandą społeczeństwa zachodnie i na Bliskim Wschodzie.
za:WM
~SL
Czytaj więcej...!
Czy w USA przygotowywany jest zamach terrorystyczny z użyciem broni biologicznej?
30 Marca w audycji radiowej “Power Hour” słuchaczka Mary z Nowego Jorku podaje dowody na to, że kierowcy ciężarówek transportują duże ilości wirusa ptasiej grypy, są za to sowicie opłacani. W dalszym ciagu rozmowy Mary podaje szczegóły na temat baz, do których przewożone są ładunki z zamrożonym wirusem, a także informacje o składach pociągów o długości 30 mil, które rzekomo mają przewozić ludzi.
Oczywiście mogą to być bujdy. Proszę uważnie śledzić doniesienia. Dziękujemy Waldkowi1984 za link do filmu. A/H1N1Jego kanał na YouTube to Stopcenzurze: http://www.youtube.com/user/stopcenzurze
Czytaj więcej...!
Oczywiście mogą to być bujdy. Proszę uważnie śledzić doniesienia. Dziękujemy Waldkowi1984 za link do filmu. A/H1N1Jego kanał na YouTube to Stopcenzurze: http://www.youtube.com/user/stopcenzurze
Czytaj więcej...!
Czy mi się przysnęło?
Pan Prezydent Europy wypowiedział się na temat... siebie? Dziwne spostrzeżenia i zawiłe myśli pana przewodniczącego.. o pardon ...Prezydenta Europy!
Czytaj więcej...!
Czytaj więcej...!
WHO przestrzega, bójcie się!
Etats Parties au Règlement sanitaire international (2005) Państwa-Strony do międzynarodowych przepisów zdrowotnych (2005)
Entrée en vigueur : 15 juin 2007 Wejście w życie: 15 czerwca 2007
Etats Parties : 194 Państw-Stron: 194
Cette page contient une liste des Etats Parties au Règlement sanitaire international (2005) ("RSI 2005" ou "Règlement"). Ta strona zawiera wykaz Państw Stron Międzynarodowej zdrowotnych (2005) ( "IHR 2005" lub "Regulamin"). Au 5 février 2008, 194 Etats étaient Parties au RSI (2005). W 5 luty, 2008, 194 członkowskie były Stron do IHR (2005).
Conformément à l'article 22 de la Constitution de l'Organisation mondiale de la Santé et aux articles 59 et 64 du RSI (2005), le Règlement est entré en vigueur le 15 juin 2007 pour les 191 Etats qui n'ont pas formulé des réserves au Règlement. Zgodnie z artykułem 22 Konstytucji Światowej Organizacji Zdrowia i artykuły 59 i 64 IHR (2005), rozporządzenie weszło w życie w dniu 15 czerwiec, 2007 na 191 członkowskich, które nie zostały rezerw w porządku. Le 8 août 2007, le Règlement est entré en vigueur également pour les deux Etats Membres de l'OMS ayant formulé des réserves. W dniu 8 sierpnia 2007 r. Rozporządzenie weszło w życie dla obu WHO Państwa Członkowskie dokonały zastrzeżenia.
Conformément à l'article 62 du RSI (2005), les Etats Membres de l'OMS ont six mois à compter de la date à laquelle les réserves leur sont notifiées par le Directeur général, pour y opposer une objection. Zgodnie z art 62 w IHR (2005), WHO, państwa członkowskie mają sześć miesięcy od dnia, w którym rezerwy są wykazywane przez Dyrektora Generalnego, do wniesienia sprzeciwu. Si les objections qui émanent d'au moins un tiers des Etats Membres ne sont pas soumises dans ce délai, le RSI (2005) entre en vigueur à l'égard des Etats Membres réservataires à l'exception des dispositions faisant l'objet des réserves. Jeżeli zarzuty są z co najmniej jedna trzecia państw członkowskich nie są przedstawione w tym terminie, IHR (2005) wejdzie w życie w odniesieniu do państw członkowskich rezerwując z wyjątkiem tych objętych rezerw . Deux Etats Membres ont officiellement soumis des réserves au titre de l'article 62 du RSI (2005). Dwa państwa członkowskie oficjalnie przedstawili swoje zastrzeżenia na podstawie art 62 z IHR (2005). Le nombre d'objections requises n'a pas été atteint et le RSI (2005) est entré en vigueur à l'égard des Etats réservataires. Wymagana liczba zarzutów nie został osiągnięty i IHR (2005) weszła w życie na zastrzegające członkowskich.
Cette page contient également des références et des liens vers le texte des réserves, les objections et les déclarations soumises par les Etats Parties concernant la mise en œuvre du RSI (2005). Ta strona zawiera również odniesienia i linki do tekstu zastrzeżeń, zastrzeżenia i oświadczenia złożone przez Państwa-Strony w sprawie wprowadzenia w życie IHR (2005).
Etat Partie Państwa-Strony
Date d'entrée en vigueur Data wejścia w życie
Afghanistan Afganistan
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Afrique du Sud Republika Południowej Afryki
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Albanie Albania
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Algérie Algieria
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Allemagne Niemcy
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Andorre Andora
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Angola Angola
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Antigua-et-Barbuda Antigua i Barbuda
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Arabie saoudite Arabia Saudyjska
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Argentine Argentyna
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Arménie Armenia
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Australie Australia
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Autriche Austria
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Azerbaïdjan Azerbejdżan
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Bahamas Bahamy
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Bahreïn Bahrajn
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Bangladesh Bangladesz
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Barbade Barbados
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Bélarus Białoruś
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Belgique Belgia
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Belize Belize
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Bénin Benin
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Bhoutan Bhutan
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Bolivie Boliwia
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Bosnie-Herzégovine Bośnia i Hercegowina
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Botswana Botswana
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Brésil Brazylia
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Brunéi Darussalam Brunei Darussalam
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Bulgarie Bułgaria
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Burkina Faso Burkina Faso
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Burundi Burundi
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Cambodge Kambodża
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Cameroun Kamerun
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Canada Kanada
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Cap-Vert Wyspy Zielonego Przylądka
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Chili Chile
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Chine* Chiny *
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Chypre Cypr
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Colombie Kolumbia
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Comores Komory
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Congo Kongo
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Costa Rica Kostaryka
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Côte d'Ivoire Wybrzeże Kości Słoniowej
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Croatie Chorwacja
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Cuba Kuba
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Danemark Dania
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Djibouti Dżibuti
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Dominique Dominika
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Egypte Egipt
15 juin 2007 15 czerwca 2007
El Salvador Salwador
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Emirats arabes unis Zjednoczone Emiraty Arabskie
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Equateur Ekwador
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Erythrée Erytrea
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Espagne Hiszpania
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Estonie Estonia
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Etats-Unis d'Amérique* Stany Zjednoczone *
18 juillet 2007 18 lip 2007
Ethiopie Etiopia
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Ex-République yougoslave de Macédoine Była Jugosłowiańska Republika Macedonii
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Fédération de Russie Federacja Rosyjska
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Fidji Fidżi
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Finlande Finlandia
15 juin 2007 15 czerwca 2007
France Francja
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Gabon Gabon
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Gambie Gambia
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Géorgie Gruzja
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Ghana Ghana
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Grèce* Grecja *
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Grenade Grenada
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Guatemala Gwatemala
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Guinée Gwinea
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Guinée-Bissau Gwinea Bissau
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Guinée équatoriale Gwinea Równikowa
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Guyana Gujana
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Haïti Haiti
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Honduras Honduras
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Hongrie Węgry
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Iles Cook Wyspy Cooka
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Iles Marshall Wyspy Marshalla
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Iles Salomon Wyspy Salomona
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Inde* Indie *
8 août 2007 8 sierpnia 2007
Indonésie Indonezja
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Iran (République islamique d')* Iran (Islamska Republika Iranu) *
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Iraq Irak
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Irlande Irlandia
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Islande Islandia
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Israël Izrael
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Italie Włochy
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Jamahiriya arabe libyenne Libyan Arab Jamahiriya
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Jamaïque Jamajka
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Japon Japonia
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Jordanie Jordania
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Kazakhstan Kazachstan
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Kenya Kenia
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Kirghizistan Kirgistan
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Kiribati Kiribati
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Koweït Kuwejt
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Lesotho Lesotho
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Lettonie Łotwa
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Liban Liban
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Libéria Liberia
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Lituanie Litwa
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Luxembourg Luksemburg
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Madagascar Madagaskar
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Malaisie Malezja
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Malawi Malawi
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Maldives Malediwy
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Mali Mali
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Malte Malta
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Maroc Maroko
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Maurice Mauritius
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Mauritanie Mauretania
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Mexique Meksyk
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Micronésie (Etats fédérés de) Mikronezja (Sfederowane Stany)
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Monaco Monako
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Mongolie Mongolia
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Monténégro Czarnogóra
5 février 2008 5. lutego 2008
Mozambique Mozambik
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Myanmar Birma
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Namibie Namibia
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Nauru Nauru
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Népal Nepal
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Nicaragua Nikaragua
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Niger Niger
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Nigéria Nigeria
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Nioué Niue
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Norvège Norwegia
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Nouvelle-Zélande Nowa Zelandia
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Oman Oman
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Ouganda Uganda
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Ouzbékistan Uzbekistan
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Pakistan Pakistan
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Palaos Palau
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Panama Panama
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Papouasie-Nouvelle-Guinée Papua-Nowa Gwinea
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Paraguay Paragwaj
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Pays-Bas Holandia
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Pérou Peru
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Philippines Filipiny
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Pologne Polska
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Portugal* Portugalia *
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Qatar Katar
15 juin 2007 15 czerwca 2007
République arabe syrienne Syryjska Republika Arabska
15 juin 2007 15 czerwca 2007
République centrafricaine Republika Środkowoafrykańska
15 juin 2007 15 czerwca 2007
République de Corée Republika Korei
15 juin 2007 15 czerwca 2007
République démocratique du Congo Demokratyczna Republika Konga
15 juin 2007 15 czerwca 2007
République démocratique populaire lao Laotańska Republika Ludowo-Demokratyczna
15 juin 2007 15 czerwca 2007
République de Moldova Republika Mołdawii
15 juin 2007 15 czerwca 2007
République dominicaine Dominikana
15 juin 2007 15 czerwca 2007
République populaire démocratique de Corée Demokratyczna People's Republic of Korea
15 juin 2007 15 czerwca 2007
République tchèque Czechy
15 juin 2007 15 czerwca 2007
République-Unie de Tanzanie Zjednoczona Republika Tanzanii
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Roumanie Rumunia
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Royaume-Uni de Grande-Bretagne et d'Irlande du Nord Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Rwanda Rwanda
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Sainte-Lucie Saint Lucia
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Saint-Kitts-et-Nevis Saint Kitts i Nevis
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Saint-Marin San Marino
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Saint-Siège Stolica Apostolska
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Saint-Vincent-et-les-Grenadines Saint Vincent i Grenadyny
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Samoa Samoa
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Sao Tomé-et-Principe Wyspy Świętego Tomasza i Książęca
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Sénégal Senegal
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Serbie Serbia
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Seychelles Seszele
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Sierra Leone Sierra Leone
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Singapour Singapur
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Slovaquie Słowacja
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Slovénie Słowenia
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Somalie Somalia
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Soudan Sudan
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Sri Lanka Sri Lanka
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Suède Szwecja
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Suisse Szwajcaria
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Suriname Surinam
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Swaziland Suazi
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Tadjikistan Tadżykistan
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Tchad Czad
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Thaïlande Tajlandia
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Timor-Leste Timor Wschodni
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Togo Togo
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Tonga* Tonga *
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Trinité-et-Tobago Trynidad i Tobago
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Tunisie Tunezja
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Turkménistan Turkmenistan
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Turquie* Turcja *
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Tuvalu Tuvalu
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Ukraine Ukraina
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Uruguay Urugwaj
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Vanuatu Vanuatu
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Venezuela (République bolivarienne du) Wenezuela (Boliwariańskiej Republiki)
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Viet Nam Wietnam
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Yémen Jemen
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Zambie Zambia
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Zimbabwe Zimbabwe
15 juin 2007 15 czerwca 2007
* Indique qu'un Etat Partie a soumis au Directeur général de l'OMS de la documentation relative au Règlement sanitaire international (2005), laquelle a été diffusée par le Directeur général à tous les Etats Membres de l'OMS ainsi qu'aux autres Etats pouvant devenir Parties au Règlement conformément à l'article 64 de ce dernier. * Wskazuje, że Państwa-Strony przedstawił dyrektor generalny WHO w dokumentacji odnoszącej się do międzynarodowych przepisów zdrowotnych (2005), która została podana do wiadomości przez dyrektora generalnego do wszystkich państw członkowskich WHO i inne Członkowskie mogą stać się Stronami niniejszego rozporządzenia zgodnie z art 64 tej ostatniej.
I - Réserves et déclarations interprétatives I - Zastrzeżenia i oświadczenia
- Inde [pdf 43kb] - Indie [PDF 43KB]
Lettre adressée à l'OMS en date du 14 décembre 2006 par le Ministère de la Santé et de la Protection de la Famille du Gouvernement indien. List do WHO z 14 grudnia 2006 przez Ministerstwo Zdrowia i Opieki Społecznej Rodzina, rząd Indii.
- Etats-Unis d'Amérique [pdf 92kb] - United States of America [PDF 92KB]
Note verbale adressée à l'OMS en date du 13 décembre 2006 par la Mission permanente des Etats-Unis d'Amérique auprès de l'Office des Nations Unies et des autres organisations internationales à Genève. Nota werbalna wysłane WHO z 13 grudnia, 2006 z Stałej Misji Stanów Zjednoczonych Ameryki, aby Biuro Narodów Zjednoczonych i innych organizacji międzynarodowych w Genewie.
II - Objections aux réserves et déclarations interprétatives II - Sprzeciwy wobec zastrzeżeń i deklaracji interpretacyjnej
- Iran (République islamique de) [pdf 111kb] - Iran (Islamska Republika Iranu) [pdf 111kb]
Note verbale adressée à l'OMS en date du 20 avril 2007 par la Mission permanente de la République islamique d'Iran auprès de l'Office des Nations Unies et des autres organisations internationales à Genève. Nota werbalna wysłane WHO od 20 kwiecień 2007 od stałej misji w Islamskiej Republice Iranu do Biuro Narodów Zjednoczonych i innych organizacji międzynarodowych w Genewie.
III - Déclarations III - Deklaracje
- Chine [pdf 137kb] - Chiny [pdf 137kb]
Note verbale adressée à l'OMS (en chinois avec la traduction) en date du 12 mai 2007 par la Mission permanente de la République populaire de Chine auprès de l'Office des Nations Unies à Genève et des autres organisations internationales en Suisse. Nota werbalna wysyłane do WHO (w tłumaczeniu z chińskiego) z dnia 12 maja, 2007 z Stałej Misji w People's Republic of China, aby Biuro Narodów Zjednoczonych w Genewie i innych organizacji międzynarodowych w Szwajcarii.
- Grèce [pdf 209kb] - Grecja [pdf 209kb]
Notes verbales adressées à l'OMS en date du 24 janvier 2007 et du 16 avril 2007 par la Mission permanente de la Grèce auprès de l'Office des Nations Unies et des autres organisations internationales à Genève. Ustnych not oficjalnych WHO na 24 stycznia 2007 i 16 kwiecień 2007 Stałej Misji z Grecji do Biuro Narodów Zjednoczonych i innych organizacji międzynarodowych w Genewie.
- Portugal [pdf 210kb] - Portugalia [pdf 210kb]
Lettre adressée à l'OMS en date du 13 juillet 2007 par la Mission permanente de la République du Portugal auprès de l'Office des Nations Unies et des autres organisations internationales à Genève en référence avec la Présidence du Conseil de l'Union européenne. List do WHO na 13 lipca 2007 z Stałej Misji Republiki Portugalii do Biuro Narodów Zjednoczonych i innych organizacji międzynarodowych w Genewie w odniesieniu do prezydencji Rady Unii Europejskiej.
- Turquie [pdf 102kb] - Turcja [pdf 102kb]
Notes verbales adressées à l'OMS en date du 14 décembre 2006 et du 1 mars 2007 par la Mission permanente de la République de Turquie auprès de l'Office des Nations Unies à Genève et des autres organisations internationales en Suisse. Ustnych not oficjalnych WHO na 14 grudnia 2006 i 1 marcu 2007 z Stałej Misji Republiki Turcji do Biuro Narodów Zjednoczonych w Genewie i innych organizacji międzynarodowych w Szwajcarii.
IV - Déclaration au titre de l'article 59 (paragraphe 3) du RSI 2005 IV - oświadczenie na podstawie artykułu 59 (pkt 3) w IHR 2005
- Tonga [pdf 74kb] - Tonga [PDF 74KB]
Note verbale adressée à l'OMS en date du 12 décembre 2006 par le Ministère de la Santé du Royaume des Tonga. Nota werbalna wysłane WHO z 12 grudnia 2006 przez Ministerstwo Zdrowia Królestwo Tonga.
Liens de l'Organisation Linki do organizacji
Emplois | Chercher | Contacts | Suggestions | RSS | Confidentialité | Courriels frauduleux | Praca | Szukaj | Kontakt | Sugestie | RSS | Ochrona prywatności | fałszywymi wiadomościami e-mail |
© OMS 2009 - Tous droits réservés WHO © 2009 - Wszystkie prawa zastrzeżone
Oryginalny tekst w języku francuski: A/H1N1
Etats Parties au Règlement sanitaire international (2005)
Zaproponuj lepsze tłumaczenie Czytaj więcej...!
Entrée en vigueur : 15 juin 2007 Wejście w życie: 15 czerwca 2007
Etats Parties : 194 Państw-Stron: 194
Cette page contient une liste des Etats Parties au Règlement sanitaire international (2005) ("RSI 2005" ou "Règlement"). Ta strona zawiera wykaz Państw Stron Międzynarodowej zdrowotnych (2005) ( "IHR 2005" lub "Regulamin"). Au 5 février 2008, 194 Etats étaient Parties au RSI (2005). W 5 luty, 2008, 194 członkowskie były Stron do IHR (2005).
Conformément à l'article 22 de la Constitution de l'Organisation mondiale de la Santé et aux articles 59 et 64 du RSI (2005), le Règlement est entré en vigueur le 15 juin 2007 pour les 191 Etats qui n'ont pas formulé des réserves au Règlement. Zgodnie z artykułem 22 Konstytucji Światowej Organizacji Zdrowia i artykuły 59 i 64 IHR (2005), rozporządzenie weszło w życie w dniu 15 czerwiec, 2007 na 191 członkowskich, które nie zostały rezerw w porządku. Le 8 août 2007, le Règlement est entré en vigueur également pour les deux Etats Membres de l'OMS ayant formulé des réserves. W dniu 8 sierpnia 2007 r. Rozporządzenie weszło w życie dla obu WHO Państwa Członkowskie dokonały zastrzeżenia.
Conformément à l'article 62 du RSI (2005), les Etats Membres de l'OMS ont six mois à compter de la date à laquelle les réserves leur sont notifiées par le Directeur général, pour y opposer une objection. Zgodnie z art 62 w IHR (2005), WHO, państwa członkowskie mają sześć miesięcy od dnia, w którym rezerwy są wykazywane przez Dyrektora Generalnego, do wniesienia sprzeciwu. Si les objections qui émanent d'au moins un tiers des Etats Membres ne sont pas soumises dans ce délai, le RSI (2005) entre en vigueur à l'égard des Etats Membres réservataires à l'exception des dispositions faisant l'objet des réserves. Jeżeli zarzuty są z co najmniej jedna trzecia państw członkowskich nie są przedstawione w tym terminie, IHR (2005) wejdzie w życie w odniesieniu do państw członkowskich rezerwując z wyjątkiem tych objętych rezerw . Deux Etats Membres ont officiellement soumis des réserves au titre de l'article 62 du RSI (2005). Dwa państwa członkowskie oficjalnie przedstawili swoje zastrzeżenia na podstawie art 62 z IHR (2005). Le nombre d'objections requises n'a pas été atteint et le RSI (2005) est entré en vigueur à l'égard des Etats réservataires. Wymagana liczba zarzutów nie został osiągnięty i IHR (2005) weszła w życie na zastrzegające członkowskich.
Cette page contient également des références et des liens vers le texte des réserves, les objections et les déclarations soumises par les Etats Parties concernant la mise en œuvre du RSI (2005). Ta strona zawiera również odniesienia i linki do tekstu zastrzeżeń, zastrzeżenia i oświadczenia złożone przez Państwa-Strony w sprawie wprowadzenia w życie IHR (2005).
Etat Partie Państwa-Strony
Date d'entrée en vigueur Data wejścia w życie
Afghanistan Afganistan
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Afrique du Sud Republika Południowej Afryki
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Albanie Albania
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Algérie Algieria
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Allemagne Niemcy
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Andorre Andora
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Angola Angola
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Antigua-et-Barbuda Antigua i Barbuda
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Arabie saoudite Arabia Saudyjska
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Argentine Argentyna
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Arménie Armenia
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Australie Australia
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Autriche Austria
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Azerbaïdjan Azerbejdżan
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Bahamas Bahamy
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Bahreïn Bahrajn
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Bangladesh Bangladesz
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Barbade Barbados
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Bélarus Białoruś
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Belgique Belgia
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Belize Belize
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Bénin Benin
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Bhoutan Bhutan
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Bolivie Boliwia
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Bosnie-Herzégovine Bośnia i Hercegowina
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Botswana Botswana
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Brésil Brazylia
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Brunéi Darussalam Brunei Darussalam
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Bulgarie Bułgaria
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Burkina Faso Burkina Faso
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Burundi Burundi
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Cambodge Kambodża
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Cameroun Kamerun
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Canada Kanada
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Cap-Vert Wyspy Zielonego Przylądka
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Chili Chile
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Chine* Chiny *
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Chypre Cypr
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Colombie Kolumbia
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Comores Komory
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Congo Kongo
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Costa Rica Kostaryka
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Côte d'Ivoire Wybrzeże Kości Słoniowej
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Croatie Chorwacja
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Cuba Kuba
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Danemark Dania
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Djibouti Dżibuti
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Dominique Dominika
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Egypte Egipt
15 juin 2007 15 czerwca 2007
El Salvador Salwador
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Emirats arabes unis Zjednoczone Emiraty Arabskie
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Equateur Ekwador
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Erythrée Erytrea
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Espagne Hiszpania
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Estonie Estonia
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Etats-Unis d'Amérique* Stany Zjednoczone *
18 juillet 2007 18 lip 2007
Ethiopie Etiopia
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Ex-République yougoslave de Macédoine Była Jugosłowiańska Republika Macedonii
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Fédération de Russie Federacja Rosyjska
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Fidji Fidżi
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Finlande Finlandia
15 juin 2007 15 czerwca 2007
France Francja
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Gabon Gabon
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Gambie Gambia
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Géorgie Gruzja
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Ghana Ghana
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Grèce* Grecja *
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Grenade Grenada
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Guatemala Gwatemala
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Guinée Gwinea
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Guinée-Bissau Gwinea Bissau
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Guinée équatoriale Gwinea Równikowa
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Guyana Gujana
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Haïti Haiti
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Honduras Honduras
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Hongrie Węgry
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Iles Cook Wyspy Cooka
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Iles Marshall Wyspy Marshalla
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Iles Salomon Wyspy Salomona
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Inde* Indie *
8 août 2007 8 sierpnia 2007
Indonésie Indonezja
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Iran (République islamique d')* Iran (Islamska Republika Iranu) *
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Iraq Irak
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Irlande Irlandia
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Islande Islandia
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Israël Izrael
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Italie Włochy
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Jamahiriya arabe libyenne Libyan Arab Jamahiriya
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Jamaïque Jamajka
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Japon Japonia
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Jordanie Jordania
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Kazakhstan Kazachstan
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Kenya Kenia
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Kirghizistan Kirgistan
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Kiribati Kiribati
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Koweït Kuwejt
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Lesotho Lesotho
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Lettonie Łotwa
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Liban Liban
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Libéria Liberia
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Lituanie Litwa
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Luxembourg Luksemburg
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Madagascar Madagaskar
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Malaisie Malezja
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Malawi Malawi
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Maldives Malediwy
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Mali Mali
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Malte Malta
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Maroc Maroko
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Maurice Mauritius
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Mauritanie Mauretania
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Mexique Meksyk
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Micronésie (Etats fédérés de) Mikronezja (Sfederowane Stany)
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Monaco Monako
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Mongolie Mongolia
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Monténégro Czarnogóra
5 février 2008 5. lutego 2008
Mozambique Mozambik
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Myanmar Birma
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Namibie Namibia
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Nauru Nauru
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Népal Nepal
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Nicaragua Nikaragua
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Niger Niger
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Nigéria Nigeria
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Nioué Niue
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Norvège Norwegia
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Nouvelle-Zélande Nowa Zelandia
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Oman Oman
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Ouganda Uganda
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Ouzbékistan Uzbekistan
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Pakistan Pakistan
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Palaos Palau
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Panama Panama
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Papouasie-Nouvelle-Guinée Papua-Nowa Gwinea
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Paraguay Paragwaj
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Pays-Bas Holandia
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Pérou Peru
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Philippines Filipiny
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Pologne Polska
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Portugal* Portugalia *
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Qatar Katar
15 juin 2007 15 czerwca 2007
République arabe syrienne Syryjska Republika Arabska
15 juin 2007 15 czerwca 2007
République centrafricaine Republika Środkowoafrykańska
15 juin 2007 15 czerwca 2007
République de Corée Republika Korei
15 juin 2007 15 czerwca 2007
République démocratique du Congo Demokratyczna Republika Konga
15 juin 2007 15 czerwca 2007
République démocratique populaire lao Laotańska Republika Ludowo-Demokratyczna
15 juin 2007 15 czerwca 2007
République de Moldova Republika Mołdawii
15 juin 2007 15 czerwca 2007
République dominicaine Dominikana
15 juin 2007 15 czerwca 2007
République populaire démocratique de Corée Demokratyczna People's Republic of Korea
15 juin 2007 15 czerwca 2007
République tchèque Czechy
15 juin 2007 15 czerwca 2007
République-Unie de Tanzanie Zjednoczona Republika Tanzanii
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Roumanie Rumunia
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Royaume-Uni de Grande-Bretagne et d'Irlande du Nord Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Rwanda Rwanda
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Sainte-Lucie Saint Lucia
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Saint-Kitts-et-Nevis Saint Kitts i Nevis
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Saint-Marin San Marino
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Saint-Siège Stolica Apostolska
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Saint-Vincent-et-les-Grenadines Saint Vincent i Grenadyny
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Samoa Samoa
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Sao Tomé-et-Principe Wyspy Świętego Tomasza i Książęca
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Sénégal Senegal
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Serbie Serbia
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Seychelles Seszele
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Sierra Leone Sierra Leone
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Singapour Singapur
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Slovaquie Słowacja
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Slovénie Słowenia
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Somalie Somalia
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Soudan Sudan
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Sri Lanka Sri Lanka
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Suède Szwecja
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Suisse Szwajcaria
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Suriname Surinam
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Swaziland Suazi
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Tadjikistan Tadżykistan
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Tchad Czad
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Thaïlande Tajlandia
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Timor-Leste Timor Wschodni
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Togo Togo
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Tonga* Tonga *
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Trinité-et-Tobago Trynidad i Tobago
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Tunisie Tunezja
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Turkménistan Turkmenistan
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Turquie* Turcja *
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Tuvalu Tuvalu
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Ukraine Ukraina
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Uruguay Urugwaj
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Vanuatu Vanuatu
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Venezuela (République bolivarienne du) Wenezuela (Boliwariańskiej Republiki)
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Viet Nam Wietnam
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Yémen Jemen
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Zambie Zambia
15 juin 2007 15 czerwca 2007
Zimbabwe Zimbabwe
15 juin 2007 15 czerwca 2007
* Indique qu'un Etat Partie a soumis au Directeur général de l'OMS de la documentation relative au Règlement sanitaire international (2005), laquelle a été diffusée par le Directeur général à tous les Etats Membres de l'OMS ainsi qu'aux autres Etats pouvant devenir Parties au Règlement conformément à l'article 64 de ce dernier. * Wskazuje, że Państwa-Strony przedstawił dyrektor generalny WHO w dokumentacji odnoszącej się do międzynarodowych przepisów zdrowotnych (2005), która została podana do wiadomości przez dyrektora generalnego do wszystkich państw członkowskich WHO i inne Członkowskie mogą stać się Stronami niniejszego rozporządzenia zgodnie z art 64 tej ostatniej.
I - Réserves et déclarations interprétatives I - Zastrzeżenia i oświadczenia
- Inde [pdf 43kb] - Indie [PDF 43KB]
Lettre adressée à l'OMS en date du 14 décembre 2006 par le Ministère de la Santé et de la Protection de la Famille du Gouvernement indien. List do WHO z 14 grudnia 2006 przez Ministerstwo Zdrowia i Opieki Społecznej Rodzina, rząd Indii.
- Etats-Unis d'Amérique [pdf 92kb] - United States of America [PDF 92KB]
Note verbale adressée à l'OMS en date du 13 décembre 2006 par la Mission permanente des Etats-Unis d'Amérique auprès de l'Office des Nations Unies et des autres organisations internationales à Genève. Nota werbalna wysłane WHO z 13 grudnia, 2006 z Stałej Misji Stanów Zjednoczonych Ameryki, aby Biuro Narodów Zjednoczonych i innych organizacji międzynarodowych w Genewie.
II - Objections aux réserves et déclarations interprétatives II - Sprzeciwy wobec zastrzeżeń i deklaracji interpretacyjnej
- Iran (République islamique de) [pdf 111kb] - Iran (Islamska Republika Iranu) [pdf 111kb]
Note verbale adressée à l'OMS en date du 20 avril 2007 par la Mission permanente de la République islamique d'Iran auprès de l'Office des Nations Unies et des autres organisations internationales à Genève. Nota werbalna wysłane WHO od 20 kwiecień 2007 od stałej misji w Islamskiej Republice Iranu do Biuro Narodów Zjednoczonych i innych organizacji międzynarodowych w Genewie.
III - Déclarations III - Deklaracje
- Chine [pdf 137kb] - Chiny [pdf 137kb]
Note verbale adressée à l'OMS (en chinois avec la traduction) en date du 12 mai 2007 par la Mission permanente de la République populaire de Chine auprès de l'Office des Nations Unies à Genève et des autres organisations internationales en Suisse. Nota werbalna wysyłane do WHO (w tłumaczeniu z chińskiego) z dnia 12 maja, 2007 z Stałej Misji w People's Republic of China, aby Biuro Narodów Zjednoczonych w Genewie i innych organizacji międzynarodowych w Szwajcarii.
- Grèce [pdf 209kb] - Grecja [pdf 209kb]
Notes verbales adressées à l'OMS en date du 24 janvier 2007 et du 16 avril 2007 par la Mission permanente de la Grèce auprès de l'Office des Nations Unies et des autres organisations internationales à Genève. Ustnych not oficjalnych WHO na 24 stycznia 2007 i 16 kwiecień 2007 Stałej Misji z Grecji do Biuro Narodów Zjednoczonych i innych organizacji międzynarodowych w Genewie.
- Portugal [pdf 210kb] - Portugalia [pdf 210kb]
Lettre adressée à l'OMS en date du 13 juillet 2007 par la Mission permanente de la République du Portugal auprès de l'Office des Nations Unies et des autres organisations internationales à Genève en référence avec la Présidence du Conseil de l'Union européenne. List do WHO na 13 lipca 2007 z Stałej Misji Republiki Portugalii do Biuro Narodów Zjednoczonych i innych organizacji międzynarodowych w Genewie w odniesieniu do prezydencji Rady Unii Europejskiej.
- Turquie [pdf 102kb] - Turcja [pdf 102kb]
Notes verbales adressées à l'OMS en date du 14 décembre 2006 et du 1 mars 2007 par la Mission permanente de la République de Turquie auprès de l'Office des Nations Unies à Genève et des autres organisations internationales en Suisse. Ustnych not oficjalnych WHO na 14 grudnia 2006 i 1 marcu 2007 z Stałej Misji Republiki Turcji do Biuro Narodów Zjednoczonych w Genewie i innych organizacji międzynarodowych w Szwajcarii.
IV - Déclaration au titre de l'article 59 (paragraphe 3) du RSI 2005 IV - oświadczenie na podstawie artykułu 59 (pkt 3) w IHR 2005
- Tonga [pdf 74kb] - Tonga [PDF 74KB]
Note verbale adressée à l'OMS en date du 12 décembre 2006 par le Ministère de la Santé du Royaume des Tonga. Nota werbalna wysłane WHO z 12 grudnia 2006 przez Ministerstwo Zdrowia Królestwo Tonga.
Liens de l'Organisation Linki do organizacji
Emplois | Chercher | Contacts | Suggestions | RSS | Confidentialité | Courriels frauduleux | Praca | Szukaj | Kontakt | Sugestie | RSS | Ochrona prywatności | fałszywymi wiadomościami e-mail |
© OMS 2009 - Tous droits réservés WHO © 2009 - Wszystkie prawa zastrzeżone
Oryginalny tekst w języku francuski: A/H1N1
Etats Parties au Règlement sanitaire international (2005)
Zaproponuj lepsze tłumaczenie Czytaj więcej...!
Subskrybuj:
Posty (Atom)